Een onderkende consequentie van decennia van bezuinigingen in Nederland is de overheveling van (zorg) taken naar ondermaats (of geheel niet) gesubsidieerde grassroots initiatieven, groepen en organisaties. Kwetsbaar-gemaakte individuen uit gemarginaliseerde gemeenschappen met verregaande sociale, psychologische en materiele problemen verenigen zich in – min-of-meer – gelegenheidsinitiatieven, actiegroepen en een enkele ambitieuze belangenbehartigende organisaties, met de bijkomende uitdaging om elkaar en lotgenoten te ondersteunen, verzorgen en empoweren. Let wel, een uitdaging die ze vaak aan moeten gaan zonder het voordeel van professionele zorg opleidingen en vorming.

non, een professionele geestelijk verzorger, neemt ons mee in diens parcours als activist, opbouwwerker en zorgprofessional binnen de Rotterdamse queer gemeenschap. De centrale vraag die hen probeert te beantwoorden is: zijn zorg-professionals een noodzaak en een urgentie binnen de hedendaagse sociale bewegingen?

non is een hulpverlener in hart en nieren, en probeert dat al heel hun leven te navigeren zowel prive als professioneel. Hun studeerde humanistiek en werd geestelijk verzorger, maar belandde door hun eigen identiteit in eerste instantie in de zorg voor diens queer-gemeenschap. non zal vertellen over hun denken en doen irt Zorg, en vragen opwerpen over wat er nodig is voor betere praktijken in zorg voor elkaar en een meer zorgzame maatschappij.